ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ ΣΑΜΟΥ - Μανώλης Ν. Κάρλας Περιφερειακός Σύμβουλος

 ΓΙΑ ΤΗΝ ΓΝΩΜΟΔΟΤΙΚΗ ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΠΑΡΑΚΟΛΟΥΘΗΣΗΣ ΤΗΣ ΠΟΡΕΙΑΣ ΑΝΑΣΥΓΚΡΟΤΗΣΗΣ ΤΗΣ

ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΣΕΙΣΜΟ ΣΑΜΟΥ

Το Περιφερειακό Συμβούλιο Βορείου Αιγαίου με ομόφωνη απόφαση του στις 4/2/21

ψήφισε πλαίσιο διεκδίκησης τόσο για δράσεις άμεσης ανακούφισης των πληγέντων και

επισκευής κατοικιών, καταστημάτων, εκκλησιών, μνημείων και δημόσιων υποδομών όσο

και για δράσεις σχεδιασμού της ανασυγκρότησης της Σάμου.

Αποφασίστηκε επίσης ομόφωνα τότε και η σύσταση γνωμοδοτικής διαπαραταξιακής

Επιτροπής Παρακολούθησης τα μέλη της οποίας καθορίστηκαν με ομόφωνη απόφαση του

οργάνου στην συνεδρία του της 21/4/21.

Η διαπαραταξιακή αυτή επιτροπή του Περιφερειακού Συμβουλίου έχει , ως θεσμικά

κατοχυρωμένη , την πολιτική υποχρέωση συμμετέχοντας ενεργά στα σχετικά πολιτικά και

τεχνικοοικονομικά όργανα ανασυγκρότησης της Σάμου να παρακολουθεί και να ελέγχει την

πορεία αποκατάστασης των συνεπειών του φονικού σεισμού της 30/10/20 με βάση τις

σχετικές αποφάσεις του Περιφερειακού Συμβουλίου και τις εν γένει διεκδικήσεις των

παραγωγικών τάξεων, των φορέων και της Αυτοδιοίκησης του νησιού, να ενημερώνει το

Περιφερειακό Συμβούλιο και να εισηγείται προς αυτό τις συμπληρωματικές δράσεις που

θεωρεί απαραίτητες και τις πολιτικές παρεμβάσεις που κάθε φορά απαιτούνται για την

όσο το δυνατόν ταχύτερη και πληρέστερη αποκατάσταση της κανονικότητας στον τόπο

μας.

Η Γνωμοδοτική αυτή Επιτροπή Παρακολούθησης του Περιφερειακού Συμβουλίου

αποτελείται

Α)Από έναν εκπρόσωπο κάθε παράταξης του Περιφερειακού Συμβουλίου όπως

προτάθηκαν άμεσα στο σώμα.

Β)Έναν εκπρόσωπο του ΤΕΕ -παράρτημα Ανατολικού Αιγαίου.

Γ)Έναν εκπρόσωπο του Επιμελητηρίου Σάμου.

Δ)Έναν εκπρόσωπο του τμήματος Πολιτικής Προστασίας της Π.Ε. Σάμου.

Ε)Έναν εκπρόσωπο της Δ.Τ.Υ. της Π. Ε. Σάμου.

ΣΤ)Έναν εκπρόσωπο της Ιεράς Μητρόπολης Σάμου -Ικαρίας και Κορσεών.

Ζ)Έναν εκπρόσωπο της Εφορείας Αρχαιοτήτων Σάμου.

Η)Έναν εκπρόσωπο της Εφορείας Νεωτέρων Μνημείων.

Θ)Έναν εκπρόσωπο του Συλλόγου Δασκάλων Σάμου.

Ι)Έναν εκπρόσωπο του Πανεπιστημίου Αιγαίου(Πανεπιστημιακή Μονάδα Σάμου).

ΙΑ)Έναν εκπρόσωπο του Εργατικού Κέντρου Σάμου.

Εξυπακούεται ότι ο πρόεδρος της επιτροπής θα συμμετέχει ενεργά στις συζητήσεις που

γίνονται με τον τοπικό συντονιστή κ. Θαλασσινό και τον γενικό συντονιστή κ. Τριαντόπουλο,

θα ενημερώνει ανελλιπώς τα μέλη σχετικά με τα διαμειβόμενα και θα προγραμματίζει

συνεδριάσεις της επιτροπής, τουλάχιστον μια φορά τον μήνα καθώς και συναντήσεις της

με τον τοπικό συντονιστή, τους Δημάρχους, τα Επιμελητήρια τον Σύλλογο Ξενοδόχων

Σάμου και όλους τους άλλους φορείς για ανταλλαγή απόψεων και συντονισμό των

δράσεων που απαιτούνται στα πλαίσια διαμόρφωσης και λειτουργίας ενός ενωτικού,

διεκδικητικού και οραματικού κινήματος με στόχο την ανασυγκρότηση του νησιού.

Δυστυχώς έχει παρέλθει ένας και πλέον μήνας από την λήψη της σχετικής απόφασης και

κανείς από την Περιφερειακή Αρχή δεν έχει ζητήσει από τα μη Αυτοδιοικητικά μέλη της

Γνωμοδοτικής αυτής Επιτροπής να ορίσουν τους εκπροσώπους τους με τους αντίστοιχους

αναπληρωτές τους ώστε στη συνέχεια και το συντομότερο δυνατόν να κληθεί να

συγκροτηθεί σε σώμα και επιτέλους να λειτουργήσει.

Ως Συμπαράταξη Πολιτών υπενθυμίσαμε προ ημερών στην Περιφερειακή Αρχή την

ανάγκη της δρομολόγησης επιτέλους των σχετικών διαδικασιών και αναμένουμε.

Σύμφωνα με τους νόμους αλλά και τα Αυτοδιοικητικά θέσμια οι αποφάσεις λαμβάνονται

για να εφαρμόζονται και να υλοποιούνται άμεσα και χωρίς χρονοτριβές , πάση θυσία και

με κάθε τίμημα.

Τονίζουμε επίσης ότι

Α)Οι δράσεις και οι διαδικασίες της άμεσης ανακούφισης των σεισμοπαθών της Σάμου

και των επισκευών κατοικιών, καταστημάτων, εκκλησιών, μνημείων και δημοσίων

υποδομών καρκινοβατούν, σε όλα τα επίπεδα, παρά τις περί του αντιθέτου κομματικές

μεγαλοστομίες και τις βαρύγδουπες και κατ επανάληψη βουλευτικές ανακοινώσεις και οι

σχετικές Κ.Υ.Α. εξακολουθούν να είναι στον μέγιστο βαθμό αναντίστοιχες προς το μέγεθος

των προβλημάτων και, κυρίως, έξω από κάθε έννοια και από το περιεχόμενο της

συνταγματικά κατοχυρωμένης νησιωτικότητας παρά τις κατ επανάληψη επισημάνσεις-

προτάσεις μας για τα ανωτέρω και

Β)Οι δράσεις του σχεδιασμού της ανασυγκρότησης της Σάμου(Στρατηγικό Σχέδιο

Ανάπτυξης της μετά τον σεισμό Σάμου κ. λ.π.} δεν έχουν ξεκινήσει ακόμα κι ας έχουν

περάσει πάνω από έξη μήνες από τον φονικό και καταστροφικό εκείνον σεισμό.

Μανώλης Ν. Κάρλας

Περιφερειακός Σύμβουλος

ΤΗΛΕΟΠΤΙΚΗ ΣΥΝΔΕΣΗ ΜΕΤΑΞΥ ΝΟΜΟΥ ΣΑΜΟΥ ΜΕ ΥΠΟΛΟΙΠΟ ΒΟΡΕΙΟ ΑΙΓΑΙΟ

 

Προς: Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου

           Πρόεδρο & μέλη Περιφερειακού Συμβουλίου

     

Κύριοι συνάδελφοι,

 το χτίσιμο και η διαμόρφωση Περιφερειακής συνείδησης είναι μια διαδικασία δύσκολη και πολύχρονη αλλά βασική και απαραίτητη στα νησιά μας.

Με αλληλεγγύη και συνεργασία και στόχο την ανάπτυξη με ανθρώπινο πρόσωπο μπορούμε και πρέπει να προσπαθούμε να οικοδομήσουμε την κοινωνική συνοχή στο Αιγαίο Αρχιπέλαγος,  απ΄ άκρη σ΄ άκρη.

 Θεμελιώδη στοιχεία , προϋπόθεση  για  την ανάπτυξη της περιφερειακής συνείδησης , ειδικά στο νησιωτικό χώρο, είναι η επικοινωνία, οι συγκοινωνίες, οι μεταφορές, οι εμπορικές σχέσεις και η ανταλλαγή αγαθών κάθε είδους .

Αναφορικά με τις επικοινωνίες σημαντικό ρόλο παίζουν τα ΜΜΕ, δημόσια και ιδιωτικά, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση, το διαδίκτυο.

Η ροή της πληροφορίας γεφυρώνει τις αποστάσεις, ενημερώνει, δίνει την δυνατότητα κριτικής και ελέγχου, απομυθοποιεί, προβληματίζει, αφυπνίζει αλλά και αποπροσανατολίζει ή αποχαυνώνει ανάλογα με τις αρχές και τα συμφέροντα που υπηρετεί.

Στο Βόρειο Αιγαίο εκτός από την ΕΡΑ Αιγαίου που καλύπτει τη Περιφέρεια υπάρχουν και τα ιδιωτικά κανάλια ραδιοφωνίας και τηλεόρασης. Τα πρώτα μέσω του διαδικτύου μπορούν να ακουστούν σε όλη τη Περιφέρεια. Όχι όμως και τα τηλεοπτικά κανάλια

Εδώ και αρκετά χρόνια, δηλαδή από την αρχή της ψηφιακής μετάδοσης μέσω Digea, των σημάτων της ψηφιακής τηλεόρασης, η Σαμιακή τηλεόραση εντάχθηκε στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου και στα Δωδεκάνησα ενώ ο Νομός Σάμου διοικητικά ανήκει στην Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.

Βέβαια ανέκαθεν οι εμπορικές, κοινωνικές και συγκοινωνιακές μας σχέσεις ήταν ιδιαίτερα ανεπτυγμένες με τα Δωδεκάνησα και τις Κυκλάδες και λιγότερο με τα νησιά του Βορείου Αιγαίου των νομών Χίου, και Λέσβου και ίσως αυτό να ερμηνεύει κάπως βέβαια  μονοσήμαντα και μονομερώς την απόφαση της Digea να μας εντάξει στο Νότιο Αιγαίο. (Το πιθανότερο είναι ότι έτσι εξυπηρετούσε τα δικά της συμφέροντα καλύτερα και όχι τα δικά μας).

Όμως είμαστε ένα κομμάτι του Αιγαίου που συνεργάζεται και με το Νότιο Αιγαίο από αρχαιοτάτων χρόνων αλλά και με τα νησιά του Βορείου Αιγαίου με τα  οποία αποτελούμε  διοικητικά αλλά και εν τοις πράγμασι  μια δυναμική ενότητα με προοπτική και αναπτυξιακό μέλλον.

Σαν κάτοικοι της Πολυνησίας του Βορείου Αιγαίου (δέκα κατοικημένα νησιά) πρέπει να πληροφορούμαστε και να μαθαίνουμε καθημερινά ο ένας για τη ζωή και τα προβλήματα του άλλου, για τις πολιτικές που ασκούνται σε κάθε νησί, τα έργα που γίνονται εκεί, τις δράσεις που υιοθετούνται σε κάθε έκφραση του κοινωνικού βίου, από τις συλλογικότητες, τα κόμματα, την Αυτοδιοίκηση, την Περιφερειακή Αρχή, την Κυβέρνηση και γενικά από τους Φορείς της εξουσίας, εθνικής και υπερεθνικής (ευρωπαϊκής) και Παγκόσμιας.

Αυτό είναι πολύ σημαντικό και μπορεί να εξασφαλισθεί ως ένα βαθμό από την ροή της πληροφορίας παρά τα προβλήματα που παρουσιάζονται στη διαχείρισή της και τους    ηθμούς και τα διαφράγματα από τα κάθε λογής κέντρα και παράκεντρα εξουσίας δημόσια και ιδιωτικά.

Πρέπει λοιπόν τόσο οι Σαμιώτες , οι Ικαριώτες, οι κάτοικοι της Θύμαινας και των Φούρνων Κορσεών, όσο και οι υπόλοιποι κάτοικοι της Περιφέρειας μας να μπορούν να έχουν την ενημέρωση που απαιτείται και αφορά την Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου στο σύνολό της. Έτσι ο χώρος του Βορείου Αιγαίου θα είναι ενιαίος και επικοινωνιακά, γεγονός που θα βελτιώσει την αλληλοκατανόηση και τη συνεργασία. Ευχής έργον θα ήταν μαζί μ΄ αυτό να εξακολουθήσουμε να έχουμε την τηλεοπτική διασύνδεση και με το Νότιο Αιγαίο και ιδιαίτερα με τα Δωδεκάνησα, χώρο με τον οποίο μας συνδέουν άφθαρτοι και ακατάλυτοι δεσμοί χιλιετηρίδων, όπως συμβαίνει με όλα τα νησιά μεταξύ τους.

Για όλα αυτά ζητούμε από το Περιφερειακό Συμβούλιο του Βορείου Αιγαίου, να παρέμβει όπου χρειάζεται ώστε να αποκατασταθεί η κανονικότητα με την ένταξη της σαμιακής τηλεόρασης και στη Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου.

 

Οι Περιφερειακοί Σύμβουλοι

Μανώλης Κάρλας

Γιούλα Αργυρούδη

Μαρία Νικολάρα

Γιάννης Σπιλάνης

Μ. ΚΑΡΛΑΣ - ΤΑ ΣΦΑΓΕΙΑ ΩΣ ΜΟΧΛΟΣ ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΣΦΑΛΙΣΗΣ ΤΗΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΥΓΕΙΑΣ Η ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΝΟΜΟΥ ΣΑΜΟΥ

 Πέρασαν τρία (3) ολόκληρα χρόνια από την δημοσίευση στο «Σαμιακόν Βήμα» σχετικού μου άρθρου (Αύγουστος 2017) και καμιά μα καμιά πρωτοβουλία δεν αναλήφθηκε από αρμόδιους και πολίτες (επαγγελματίες ή μη) για το σημαντικό αυτό θέμα.

Η πανδημία του κορωναϊού ανέδειξε περίτρανα, εκτός των άλλων, την αδήριτη και επιτακτική ανάγκη αλλαγής του προτύπου ανάπτυξης στη χώρα μας και την στήριξη του πρωτογενή τομέα της οικονομίας με κάθε πρόσφορο και παραγωγικό τρόπο.

Η λειτουργία εγκεκριμένου από τις αρμόδιες κρατικές αρχές σφαγείου σε ένα νησί μέσου μεγέθους όπως η Σάμος αλλά και σε μικρότερα όπως οι Φούρνοι και η Ικαρία με προβλήματα ερημοποίησης από την αποίμενη κτηνοτροφία αποτελεί βασική προϋπόθεση για την ορθή ανάπτυξη της Κτηνοτροφίας με την στήριξη Εθνικών ή και Ευρωπαϊκών Προγραμμάτων στα πλαίσια της πλήρους κάλυψης των εθνικών μας αναγκών αλλά και των εξαγωγών με ποιοτικά κρέατα και τα προϊόντα τους, τυποποιημένα ή μη.

Το σφαγείο αποτελεί πρωταρχικά υποχρέωση προς την κοινωνία ώστε να εξασφαλίζεται η δημόσια υγεία. Η δημόσια υγεία είναι κοινωνικό αγαθό και επομένως το κράτος έχει την υποχρέωση να την διασφαλίζει με τον προσφορότερο τρόπο σε κάθε πολίτη. Στην περίπτωση του σφαγείου, οι υγειονομικές δομές και δράσεις λειτουργούν παράλληλα και ως στήριξη σοβαρών παραγωγικών επενδύσεων εθνικού χαρακτήρα όπως είναι η Κτηνοτροφία και γενικότερα ο Πρωτογενής Τομέας.

Σήμερα ο νόμος προβλέπει ότι την δυνατότητα ίδρυσης και λειτουργίας σφαγείων έχουν τόσο οι Δήμοι (Δημοτικά σφαγεία) όσο και οι ιδιώτες (Ιδιωτικά σφαγεία).

Το κόστος ενός σφαγείου επιμερίζεται σε κόστος μελέτης, κόστος κατασκευής και εξοπλισμού, κόστος λειτουργίας και κόστος εκσυγχρονισμού.

Το κόστος κατασκευής και εξοπλισμού εξαρτάται από τον τύπο και το μέγεθος και μπορεί να καλυφθεί από εθνικούς πόρους (Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων) ή από Ευρωπαϊκά συγχρηματοδοτούμενα προγράμματα ή από ίδια κεφάλαια ιδιωτών με ή χωρίς επιδοτήσεις.

Το ίδιο ισχύει και για το κόστος των απαραίτητων μελετών.

Το κόστος λειτουργίας μπορεί να καλυφθεί από τα έσοδα  σφαγής με ή χωρίς την οικονομική στήριξη από τον οικείο Δήμο (Δημοτικά σφαγεία) και με ή χωρίς κρατική επιχορήγηση από εθνικούς πόρους, ανάλογα με την βιωσιμότητα του σφαγείου και για λόγους δημόσιου συμφέροντος.

Όσον αφορά τα ιδιωτικά σφαγεία αυτά λειτουργούν μόνο εάν είναι βιώσιμα και κερδοφόρα.

Υπάρχει επίσης και το κόστος εκσυγχρονισμού που καλύπτεται κατά περίπτωση από εθνικά ή ευρωπαϊκά προγράμματα. Η διάθεση των κρεάτων μπορεί να γίνεται από τους ίδιους τους παραγωγούς κατά μόνας ή σε συλλογική βάση σε καταστήματά τους λιανικής, σε συνεργασία ή όχι με ιδιώτες, στην τοπική αγορά ή εκτός νομού, ανάλογα με τις προθέσεις και αποφάσεις τους και σύμφωνα πάντοτε με τα όσα ο νόμος ορίζει.

Για τον καθορισμό του αριθμού και του τύπου των εγκεκριμένων σφαγείων σε ένα νησί λαμβάνονται υπόψη η μορφολογία του εδάφους, το ζωικό κεφάλαιο σήμερα και προοπτικά, τα κόστη μελέτης, κατασκευής, εξοπλισμού και λειτουργίας καθώς και το επίπεδο στελέχωσης των δημόσιων κτηνιατρικών υπηρεσιών που κατά τον νόμο ελέγχουν τη λειτουργία τους.

Σήμερα στα νησιά μας δεν λειτουργεί κανένα σφαγείο και οι σφαγές ή γίνονται παράνομα ή με μεταφορά των ζώων εκτός νομού.

Και οι δυο αυτοί τρόποι οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην απομείωση της Κτηνοτροφίας ενώ οι επιτόπιες παράνομες σφαγές εγκυμονούν σοβαρούς κινδύνους για τη δημόσια υγεία διότι αφενός τα σφάγια δεν ελέγχονται από τους κτηνιάτρους και αφετέρου η ανεξέλεγκτη διασπορά των ζωικών υποπροϊόντων στην ύπαιθρο εκθρέφει αγέλες τσακαλιών, αδέσποτων σκυλιών και άλλων σαρκοβόρων με συνέπεια αυξημένες πιθανότητες ανάπτυξης ζωο ή και ανθρωπονόσων όπως είναι η εχινοκοκκίαση, η τριχίνωση  και άλλες.

Σοβαρό κίνδυνο αποτελούν επίσης και οι Σπογγώδεις Εγκεφαλοπάθειες, για τις οποίες λαμβάνονται αυστηρά μέτρα στα σφαγεία και επιβάλλεται η καύση των ζωικών υποπροϊόντων σε ειδικούς καυστήρες.

Σοβαρότατο ζήτημα είναι και η «προστασία των ζώων κατά τη σφαγή» που εκτός από νομική, αποτελεί και ηθική υποχρέωση του ανθρώπου προς τα ζώα.

Η ζωοφιλία δεν εξαντλείται στους σκύλους, στις γάτες και στα άλλα ζώα συντροφιάς.

Η σφαγή, δηλαδή ο θάνατος από αιμορραγία είναι θάνατος βασανιστικός και η ελάχιστη υποχρέωση μας είναι να γίνεται υπό αναισθησία. Η «προστασία των ζώων κατά τη σφαγή» αποτελεί, μαζί με την προστασία της Δημόσιας Υγείας, σοβαρότατο καθήκον του κτηνιάτρου που βρίσκεται στο σφαγείο.

Για τους λόγους αυτούς είναι επιτακτική ανάγκη να λειτουργήσουν εγκεκριμένα σφαγεία στο νομό μας και μάλιστα το συντομότερο δυνατόν.

Αυτό μπορεί να γίνει ή από τους Δήμους ή από ιδιώτες, κτηνοτρόφους ή μη, σε συνεργασία μεταξύ τους ή και με τις Δημοτικές Αρχές.

Φυσικά και η Περιφερειακή Αρχή μπορεί και πρέπει να συνδράμει.

Όμως εκτός από την ύπαρξη των υποδομών τα σφαγεία πρέπει και να λειτουργήσουν.

Το κόστος λειτουργίας τους μπορεί να προβλεφθεί και σε περίπτωση που οι Δήμοι ή το οποιοδήποτε συλλογικό - συνεταιριστικό σχήμα διαχείρισής τους αδυνατούν να το εξασφαλίσουν, το Κράτος έχει την υποχρέωση, πάση δυνάμει και όσο χρονικό διάστημα απαιτείται, να το αναλάβει είτε ως λειτουργικά έξοδα της αρχικής πενταετίας είτε και ως υποστήριξη οσάκις και όσο υπάρχει τεκμηριωμένη ανάγκη.

Αναφερόμαστε στο ελάχιστο απαραίτητο ειδικευμένο ή μη προσωπικό που απαιτεί, βάσει των διεθνών προδιαγραφών, η άρτια λειτουργία των σφαγείων.

Εξυπακούεται βέβαια ότι από την έναρξη λειτουργίας των σφαγείων, Δημοτικών, Συνεταιριστικών ή ιδιωτικών, καμία σφαγή δεν θα γίνεται έξω από αυτά με αυστηρές ποινές για τους παραβάτες.

Ο νόμος πρέπει να εφαρμοστεί αμείλικτα γιατί είναι νόμος που αφορά την δημόσια υγεία και το μέλλον της κτηνοτροφίας των νησιών μας αλλά και διότι αυτό επιτάσσει και η εμπειρία μας αφού το παλιό σφαγείο στη Σάμο έκλεισε γιατί δεν το στήριξαν όπως και όσο όφειλαν οι περισσότεροι κτηνοτρόφοι και γιατί οι αρμόδιες πολιτικές και διοικητικές αρχές τοπικά και κεντρικά δεν μπόρεσαν διαχρονικά ή δεν θέλησαν να πείσουν για τη λογική του νόμου και την αναγκαιότητα της αυστηρής τήρησής του.

Οι Δήμοι του νομού σε συνεργασία με την Αντιπεριφέρεια που με την Κτηνιατρική της Υπηρεσία είναι υπεύθυνη για τον υγειονομικό έλεγχο των ζώων και για την άρτια λειτουργία των σφαγείων, δημοτικών ή ιδιωτικών, πρέπει, το συντομότερο δυνατόν, να θέσουν το θέμα αυτό στο Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων όχι για ακαδημαϊκή προσέγγιση, όπως γίνεται μέχρι τώρα, αλλά για άμεση λήψη αποφάσεων.

Το Υπουργείο Αγροτικής Ανάπτυξης και Τροφίμων αναγνωρίζει ως μέγα πρόβλημα την μη ύπαρξη σφαγείων στο Νομό Σάμου και πιστεύω ότι θα συνδράμει σε οποιαδήποτε προσπάθεια της τοπικής αυτοδιοίκησης ή άλλων για δημιουργία σφαγείων. Όμως, ουδέποτε κατατέθηκε πρόταση στο Υπουργείο από τη Σάμο μετά το κλείσιμο του παλιού σφαγείου, δηλαδή εδώ και δέκα περίπου χρόνια ενώ η προσπάθεια που έγινε από την Ικαρία για τη δημιουργία σφαγείου δεν τελεσφόρησε.

Οι διαδικασίες ίδρυσης σφαγείου χρειάζονται καιρό και τα ενδεχόμενα προσφυγών και ενστάσεων στα διάφορα στάδια υλοποίησης τις καθιστούν περισσότερο χρονοβόρες.

Αρχικά απαιτείται χωροθέτηση, προέγκριση και έγκριση της χωροθέτησης, προμελέτη και μελέτη περιβαλλοντικών όρων και επιπτώσεων και στη συνέχεια μελέτη κατασκευής των εγκαταστάσεων και αδειοδότησή τους.

Σε όλα αυτά εμπλέκονται τοπικοί και υπερτοπικοί κρατικοί φορείς και πολλά Υπουργεία. Η διαδικασία αυτή απαιτεί τουλάχιστο διετία, αν βέβαια δεν υπάρξουν εμπλοκές, προσφυγές και ενστάσεις.

Στο τέλος της διετίας θα είμαστε έτοιμοι να υποβάλλουμε τον φάκελο – πρόταση για την ίδρυση σφαγείων στα νησιά μας και διεκδικώντας και εξασφαλίζοντας χρηματοδότηση από Εθνικούς ή Ευρωπαϊκούς πόρους θα φτάσουμε στο στάδιο κατασκευής.

Ο χρόνος κατασκευής σφαγείου έχει πλέον αισθητά μειωθεί, λόγω της χρήσης των βιομηχανικού τύπου κτηρίων.

Η Κτηνοτροφία στον τόπο μας φθίνει σταθερά και τα τελευταία χρόνια δεν υπήρξε καμία σημαντική επένδυση στον Κτηνοτροφικό τομέα. Η έλλειψη σφαγείων είναι σίγουρα ένας από τους βασικούς λόγους που αποθαρρύνει όποιον θα ήθελε να ασχοληθεί σοβαρά με την Κτηνοτροφία και να επενδύσει σε μια σύγχρονη εγκατάσταση με σκοπό την παραγωγή ποιοτικών προϊόντων. Από την άλλη, δυστυχώς, οι «παλαιολιθικές» αντιλήψεις καλά κρατούν.

Γι’ αυτούς τους λόγους επιβάλλεται να ληφθούν άμεσα αποφάσεις για την υπόθεση των σφαγείων στο νομό μας.

Δεν είναι δυνατόν, μικρά νησιά όπως η Κάσος, η Νίσυρος, η Τζια και όλα σχεδόν τα Κυκλαδονήσια  να διαθέτουν εγκεκριμένα σφαγεία εν λειτουργία και στα νησιά μας να μην υπάρχει κανένα.

Για την διάσωση και ανάπτυξη της Κτηνοτροφίας μας πολίτες και φορείς του τόπου πρέπει να απαιτήσουμε συλλογικά, από την Αυτοδιοίκηση και την Πολιτεία να δεσμευτούν ότι θα στηρίξουν και θα προχωρήσουν το συντομότερο δυνατόν την υλοποίηση ενός ολοκληρωμένου ειδικού προγράμματος τοπικής αγροκτηνοτροφικής ανάπτυξης με προοπτική βιωσιμότητας και αειφορίας που θα περιλαμβάνει μέτρα ενίσχυσης του πρωτογενή τομέα στα οποία θα εμπεριέχεται και η ίδρυση και λειτουργία σφαγείων στο νομό μας με τον συντομότερο και προσφορότερο τρόπο.

Μανώλης Νικ. Κάρλας

Περιφερειακός Σύμβουλος